 |
| Źródło: pl.wikipedia.org |
Nadszedł wreszcie ostatni dzień naszej brytyjskiej przygody. Przed nami była długa droga powrotna. Nie chcieliśmy jednak opuszczać Anglii bez zobaczenia jeszcze kilku miejsc, dlatego postanowiliśmy wykorzystać ostatnie godziny pobytu na krótkie zwiedzanie dwóch ciekawych miast położonych w południowo-wschodniej części kraju.
 |
| Zdjęcie własne |
 |
| Źródło: en.wikipedia.org |
.jpg) |
| Źródło: www.wikiwand.com |
 |
| Źródło: pl.wikipedia.org |
 |
| Źródło: en.wikipedia.org |
 |
| Źródło: en.wikipedia.org |
Pierwszym przystankiem było Canterbury, historyczne miasto w hrabstwie Kent, którego dzieje sięgają czasów rzymskich. Już sam spacer po jego starych uliczkach pozwala poczuć atmosferę dawnej Anglii. Zachowały się tu fragmenty średniowiecznych murów miejskich, a wśród zabytkowych budowli szczególną uwagę zwraca Brama Abbot Fyndon’s Gate, będąca pozostałością dawnych umocnień opactwa św. Augustyna. Największym skarbem miasta jest jednak bez wątpienia Katedra w Canterbury, jedna z najważniejszych świątyń anglikańskich i siedziba arcybiskupa Canterbury, duchowego zwierzchnika Kościoła Anglii. Jej historia sięga końca VI wieku, kiedy św. Augustyn przybył do Anglii z misją chrystianizacyjną. Obecna gotycka świątynia, wielokrotnie rozbudowywana i przebudowywana, zachwyca monumentalną architekturą, strzelistymi wieżami i bogato zdobionymi wnętrzami. To właśnie tutaj w 1170 roku zamordowano arcybiskupa Thomasa Becketa, co sprawiło, że Canterbury stało się jednym z najważniejszych średniowiecznych ośrodków pielgrzymkowych w Europie.
 |
| Źródło: en.wikipedia.org |
 |
| Źródło: en.wikipedia.org |
 |
| Źródło: en.wikipedia.org |
 |
| Źródło: en.wikipedia.org |
Z Canterbury ruszyliśmy dalej w kierunku wybrzeża, do Dover, miasta położonego nad Kanałem La Manche, które od wieków odgrywało ważną rolę w historii Anglii ze względu na swoje strategiczne położenie. Nad miastem góruje potężny zamek, którego początki sięgają czasów rzymskich i normańskich. Przez stulecia był rozbudowywany i wykorzystywany jako jedna z najważniejszych twierdz obronnych Anglii. Ze względu na swoje położenie nazywany jest czasem „kluczem do Anglii”. Szczególne wrażenie robi jego rozległy kompleks fortyfikacji, a także widoki na kanał i francuskie wybrzeże.
 |
| Źródło: pl.wikipedia.org |
 |
| Źródło: fi.hotels.com |
 |
| Źródło: commons.wikimedia.org |
 |
| Źródło: commons.wikimedia.org |
Dover słynie również z jednego z najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów Anglii – Białych Klifów Dover. Te imponujące, kredowe urwiska ciągną się wzdłuż wybrzeża i miejscami osiągają ponad 100 metrów wysokości. Ich jasne ściany, kontrastujące z błękitem morza i zielenią porastających je wzgórz, od dawna stanowią symbol brytyjskiego wybrzeża. Dla wielu podróżnych przypływających do Anglii właśnie widok białych klifów był pierwszym obrazem tego kraju. Dla nas była to również jedna z ostatnich okazji, by nacieszyć się angielskim krajobrazem przed powrotem na kontynent.
 |
| Źródło: www.reddit.com |
 |
| Źródło: fi.hotels.com |
 |
| Źródło: forum.thefreedictionary.com |
 |
| Źródło: pl.wikimedia.org |
.JPG) |
| Źródło: pl.wikimedia.org |
 |
| Zdjęcie własne |
 |
| Zdjęcie własne |
 |
| Zdjęcie własne |
Po zobaczeniu Dover udaliśmy się już w kierunku terminalu w Folkestone, skąd ponownie skorzystaliśmy z Eurotunelu, aby przedostać się pod Kanałem La Manche do Francji. Tym razem podróż przebiegła już bez żadnych niespodzianek. Samochodem wjechaliśmy na specjalny pociąg przewożący pojazdy, a po około 35 minutach znaleźliśmy się po francuskiej stronie. Stąd pozostała nam już tylko długa droga na południe Francji, w kierunku Nicei. Tak zakończyła się nasza brytyjska wyprawa. Przez kilka dni przemierzaliśmy Anglię, poznawaliśmy Szkocję oraz zajrzeliśmy do Walii, odwiedzając zarówno wielkie miasta, jak i niewielkie miejscowości, zamki, historyczne zabytki oraz niezwykłe krajobrazy.